Vanuit de school naar het station

Eén van de uitstappen die we doen in het kader van “de omgeving van de school” , is de tocht naar het station van Leuven.

Langsheen de Oude Markt stappen we naar het startpunt.
We starten in het centrum ven Leuven, aan het stadhuis op de Grote Markt.
Op deze blog kan je nog meer over het stadhuis leren.
Daar krijgen we onze woordzoeker en enkele woordkaartjes.

Aan de overzijde zien we de Sint-Pieterskerk. Klik hier voor meer info op de klasblog.

Aan de ene kant, vlakbij Fonske, zien we de boekenwinkel “De Standaardboekhandel”.

Vroeger heette dit plein: Het Fochplein.
Maar nu heet het “Het Rector de Somerplein”.
Aan onze kant zien we de bushalte.

We stappen de Bondgenotenlaan verder door.
Langs de linkse kant zien we de prachtige theaterzaal van Leuven: de Stadsschouwburg.

 

Wie graag een boek of plaat en wat speelgoed koopt, kan terecht in de Fnac.

Even verderop tussen alle kledingwinkels en schoenwinkels door, vind je er de eetwinkel “Match” op de hoek, naast de lekkere pralines van “Leonidas”.

Wat verderop wacht ons op een pleintje een merkwaardige denker.
Het is Justus Lipsius. Een professor van vroeger (klik hier voor meer uitleg).

Zo ziet het pleintje eruit.

Op weg naar het station zien we ook nog het huis waar “Bednet” (pyjamadag) werkt.
Op die dag denken we aan kinderen die in het ziekenhuis liggen en les kunnen volgen vanuit hun huis.

Aan de overzijde van de Bondgenotenlaan zie je de filmzalen van Kinepolis.

Nu staan we vlakbij de prachtige gevel van het station van Leuven.
Duizenden mensen vertrekken er dagelijks of stappen er af.


Op dat Martelarenplein staat een gedenkmonument voor de vrede.
Het Vredesmonument.

Ook stoppen er veel bussen. Wie een bus naar het centrum moet nemen, kan daar opstappen.
Moet je naar Brussel, Mechelen of Diest? Aanschuiven maar!
Bekijk zeker ook de uurroosters op het scherm of in het zaaltje.


In de lokettenhal van het station kan je de gele affiches met tabellen zien waar de vertrekuren van de treinen op staan.

We wandelen door de tunnel naar enkele sporen.
Er zijn er met cijfers…en letters…
Je neemt dan best de roltrap.
De lift gebruik je alleen wanneer je niet meer goed te been bent.
Op de trein of op het spoor zien we de treinconducteur.
Hij of zij fluit wanneer de deuren dicht mogen.
Niet meer opstappen, a.u.b.!
De machinist of treinbestuurder kan dan de trein in gang zetten.

Zo ziet het dak van het station eruit.
Het ziet er van ver heel mooi uit.
Het moet ook veel gekost hebben.
Maar vaak is het erg vuil en regent het toch soms op het perron.
Jammer.

Wie warmer binnen wil zitten…kan naar de lokettenhal.
Hier kan je niet alleen zitten op de zitbanken…je kan er ook een ticket kopen.

Deze woorden kregen we onderweg mee: perron – sporen – klokken – uurwerk – ticket – loketten – banken – tunnel – doorgang – machinist – bestuurder – wachtzaal – Justus Lipsius – lanen – winkels – Fnac – Match – Kinepolis – filmzalen – bussen – bushalte – roltrappen – uurrooster

woordzoeker en opdrachten station

Op weg naar Arenberg

Bij de eindtermen voor het derde leerjaar staat ook de “omgeving van de school” op het programma.

Vandaar dat we reeds enkele uitstappen gedaan hebben dit schooljaar.
Beter buiten onderweg, dan binnen in een “gesloten” (regelmatig verluchte) ruimte.

 

 

Uiteindelijk komen we langs het Redingenhof en de voetgangerstunnel onder de “vest” aan in het Sportkot.

Hier trainen jongeren die voor LO-leerkracht studeren, mensen die na een ongeluk opnieuw moeten leren bewegen en sporten, …

We wandelen langs het gymnasium (turnzaal) met het zwembad. Langs de overkant zien we een cafeetje: de Spuye.

In de verte zie je een gebouw waar je kan fitnessen.


We wandelen onder de fitness.


Links zien we de tennisvelden.

Wat verder zien we de atletiekpiste met voetbalvelden.

 

 

We gaan even zitten om de woordzoeker op te lossen.

Wie vindt de weg?

 

 

Op deze aardenweg kan je kiezen of je langs het water wandelt (langs boven) of wat verder langs de graskant.
Echte veldcrossers: lopen of fietsen, hop hop hop!

We horen het kabelen van het water. Een eerste brugje met bank.

We zien al tussen de bomen door een kasteel…

We wandelen één van de twee bruggen over.

Hier hangen hangsloten.
Koppels willen zo aan elkaar beloven dat ze voor eeuwig bij elkaar zullen blijven…
Geen idee wie het sleuteltje heeft…  😉

We zien langsheen de wandeling ook een boom die al vroeg in bloei staat.
De hazelaar. De katjes geven al snel stuifmeel.
Sommige mensen die last hebben van hooikoorts moeten bij deze katjes vaak niezen.

Ze hebben ook soms een verstopte neus en dat kan hoofdpijn en vermoeidheid geven.

Het Arenbergkasteel staat er aan de voet van de Dijle.

Aan de dikke paal en het stenen bankje zie je een trapje naar beneden.
Daar kon je vroeger water halen: aan de bron. Het is/ was er drinkwater.
Misschien kwamen er te veel mensen water halen en was er te veel volk…
Nu kan/ mag je er geen water meer “tappen”.

Als we het pad verder volgen langs het kasteel, komen we aan…

…een molen. Een watermolen, een banmolen.

 

Tegenover de banmolen zijn er een 3-tal grote vijvers.
Vaak kwaken er wel eens zwanen.
De grote ganzen “gakken” er wel, als je te dicht komt.
Uitkijken dus.
Ook op deze plaats is het verboden om de vogels te voederen.

Hier houden we even halt om de woordzoeker verder op te lossen en een koekje te eten en sapje te drinken.

Voor de sporters onder ons: hier kan je kajakken.
De opstapplaats is enkele kilometers verder op de Dijle.
Maar aan de overkant van de straat (over de brug) kan je soms ook mensen zien instappen of uitstappen.
De paaltjes die aan een ijzeren kabel hangen, tonen hoe je slalom moet varen.
En hier is er in het water een heuse stroomversnelling.

We keren terug langs de poort van het kasteel. De poort staat open. We hebben geluk. We wandelen erdoor.


We komen voorbij kleine koten van de studenten.
Even verderop zien we het restaurant voor de studenten.
De Alma. Het is een van de restaurants waar je goedkoop kan eten.
Je kan er alleen gaan eten als student (of medewerker van de universiteit).
Je moet dus een pasje hebben.

Langs de overzijde van het grasveld zien we de ingang van het gebouw van het sportkot.
Hier kan je je omkleden en betalen om een dagje te sporten.

Tegenover dit gebouw kan je een tennismuur zien en een klein atletiekveld.
Je kan er korte afstand lopen oefenen.
Ook: volley, kogelstoten, hamerslingeren en verspringen.

En dan zij we weer op weg naar de tunnel, het Redingenhof, de Dijle volgen…
We komen voorbij de gelukseend.


Langs de Redingenstraat, voorbij de theaterzaal van “De Reynaertghesellen“. Naar de Schapenstraat naar het Damiaanplein, …
We zien de Damiaankerk of  Sint-Antoniuskapel (klik hier maar eens).
Hier ligt Pater Damiaan begraven. Op de klasblog over “Damiaan”. 

Deze woorden kregen we onderweg mee: parken – poorten – sporthal – zwembad – tennis – sportkot – Dijle – atletiek – bruggen – sloten – water – drinkwater – bronnen – gymnasium – kajak – paaltjes – eten – Alma – restaurant

woordzoeker Arenberg

Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience

We spraken al over ‘Hendrik Conscience’ op deze blog.

Het ‘Cruijdeboeck’ van Dodoens

“Dankzij het Dotatiefonds voor Boek en Letteren kon de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience een bijzonder boek aankopen: het Cruijdeboek van Rembert Dodoens.
Rembert Dodoens (1517-1585) moet niet meer voorgesteld worden: het ‘Cruijdeboeck’ van deze Mechelse botanicus is een monument van de Vlaamse boekdrukkunst. Honderden houtsneden illustreren het boek met afbeeldingen van de plant, zijn bladeren, wortels, bloemen en vruchten. Van elke plant gaf Dodoens de naam in verschillende talen, tot Grieks en Arabisch toe, en vermeldde hij de geneeskrachtige werking.
In een tijd waarin pijnstillers niet bestonden en dokters en apothekers enkel voor de ‘happy few’ toegankelijk waren, was het ‘Cruijdeboeck’ voor menig Vlaming een redder in nood. Het boek kende een enorm succes in binnen- en buitenland. Dank zij het Dotatiefonds voor Boek en Letteren kan de editie van 1563 nu ook geraadpleegd worden in de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience (cat.nr. 837235).”

 

Een bibliotheek met die naam: Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience

Het bib-mysterie

Hendrik Conscience

Wie was hij?

“Hendrik Conscience is een bekend Vlaams schrijver. Conscience’s beroemdste boek is De leeuw van Vlaanderen (1838) over de Guldensporenslag van 1302.
Conscience was een volksschrijver en richtte zich tot iedereen die in Vlaanderen woonde. Hij werkte erg ijverig en had tevens veel schrijftalent. Conscience wordt ook wel de man die zijn volk leerde lezen genoemd.”
Wikikids legt uit

Wikipedia legt uit
KlasCement legt uit

Rustige muziek maart

Maandag 1 https://www.youtube.com/watch/?v=vvq8miS3Qmk  
Dinsdag 2 https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=Aoj2kGBddRA&feature=emb_logo  
Woensdag 3 https://www.youtube.com/watch?v=2GJyDEI2ioo  
Donderdag 4 https://www.youtube.com/watch?v=R9OQFmTKTNY&feature=emb_logo  
Vrijdag 5 https://www.youtube.com/watch?v=zoa8shtlYUI  

 

 

Maandag 8 https://www.youtube.com/watch?v=7f1dk4DCuKc  
Dinsdag 9 https://www.youtube.com/watch?v=h804QmhDusY  
Woensdag 10 https://www.youtube.com/watch?v=Ux8ou6GcWwU  
Donderdag 11 https://www.youtube.com/watch?v=iz0uTbUlhf0  
Vrijdag 12 https://www.youtube.com/watch?v=769mVc6GDxY  

 

 

Maandag 15 https://www.youtube.com/watch?v=Jng3e9IUQxE  
Dinsdag 16 https://www.youtube.com/watch?v=6RC0v0ZWeW8  
Woensdag 17 https://www.youtube.com/watch?v=H8-lWIDT19k&list=RDqycqF1CWcXg  
Donderdag  18 https://www.youtube.com/watch?v=weFGeso9xP4  
Vrijdag 19 https://www.youtube.com/watch?list=PLhXHvfiE7GL9R7SR5CSvAUsGkVI7iK6TK&v=YrddaP6ml1M&feature=emb_logo  

 

 

Maandag 22 https://www.youtube.com/watch?v=vCYk9CRx0g8&list=RDqycqF1CWcXg  
Dinsdag 23 https://www.youtube.com/watch?v=5n_evn5ancE&t=0s&list=PLx3jZrTw9HdZ0XNZ4nE0pQpkuk91pEgk2&index=3&app=desktop  
Woensdag 24 https://www.youtube.com/watch?v=OFlHl-vIYrc  
Donderdag 25 https://www.youtube.com/watch?v=8GJL0UGT6jQ  
Vrijdag 26 https://www.youtube.com/watch?v=eb_J46Eprqo  

Het orkest speelt Nimrod

Dit orkest speelt een lied, een compositie van Edward Elgar.
Hij was een Brits componist.

Enigmavariaties van Elgar

“Elgar begon de compositie op 21 oktober 1898 ’s avonds thuis achter de piano, na een uitputtende dag van lesgeven.” (zegt Wikipedia)

Enigma betekent “raadsel”.

Klassieke muziek TV vertelt erover.
De Engelsman Edward Elgar (1857-1934) begon pas rond zijn dertigste serieus met componeren.

Sir Edward Elgar is de man van de wereldhit Land of hope and glory.
In 1899 componeerde hij het merkwaardig muziekstuk Enigma Variaties, een thema met variaties. In dit werk gaf hij veertien dierbare vrienden een eigen melodie.

“Een melodie die hij speelde trok de aandacht van zijn vrouw. Zij zei dat ze hem mooi vond en vroeg of hij hem nog eens voor haar wilde spelen. Om haar te vermaken begon Elgar daarop verschillende variaties te improviseren.”

Dertien jaar na de bejubelde première van het meesterwerk vertelde Edward aan een muziekcriticus: “Toen ik het werk schreef weerspiegelde het mijn gevoel over de eenzaamheid waaraan iedere kunstenaar ten prooi valt. En voor mij belichaamt de muziek dat nog steeds.”

De variaties beginnen misschien met “niets”: een eenzame, aan zichzelf twijfelende kunstenaar.
Maar ze groeien uit tot iets heel anders: een beschrijving van een grote kunstenaar.

Elgar schreef dit stukje (nr. 9 van de 14) van het lied wanneer hij heel terneergeslagen was.
Hij wilde stoppen met het schrijven van muziek.
Een van zijn vrienden (Jaeger) heeft Elgar toen aangemoedigd.
Hij vertelde over de dove Beethoven… die toch door was gegaan met componeren.
En zo had hij meer en meer prachtige muziek geschreven.
Dankzij die aanmoediging is heeft Elgar dit gemaakt.

Jaeger schreef meer dan 10 jaar brieven naar Elgar en omgekeerd.
Het waren dus echte vrienden.

Nimrod, genoemd naar de Bijbelse jager uit het Oude Testament.
De eerste machthebber op aarde werd.
Het deel verwijst naar een ontmoeting met muziekuitgever en zielsverwant August Jaeger.

De naam Nimrod heeft heel wat betekenissen. (klik hier maar)

HET RAADSEL… (dank aan classicstogo)
-Volgens het programmaboek (bij de première in 1899) is het echte enigma van het stuk het feit dat er een groter thema is.
Een melodie die niet gespeeld wordt, maar waar de muziek wel naar verwijst.
-Dat geheim nam Elgar mee in zijn graf.
Veel musicologen hielden zich hiermee bezig.

Er zijn vele theorieën:
-een melodie uit de Praagse Symfonie van Mozart
-een fragment uit Bachs Matthäus-Passion
-“Rule Brittania” waarbij Elgar het werk als geheel aan Engeland zou hebben opgedragen.
=> Het blijven allemaal gissingen.
Een echte oplossing lijkt nog niet gevonden.
De Enigma Variaties werden op die manier een werk dat de muziek oversteeg.

Misschien kan jij wel deze partituur lezen  😉

Je kan het ook op orgel.

Meer dan 6 miljoen keer beluisterd…

Op herdenkingen over de Eerste Wereldoorlog.

Hier zie je Sir Edward zelf dirigeren.

En dit is de hele compositie…

Stadswandeling Universiteitsbibliotheek

Een drietal kinderen bestudeerden de fotozoektocht.

We vertrokken langs de gevlochten wilgentenenhut in het Rambergpark.

   

Langs dat poortje kwamen we in de Naamsestraat terecht.
Er stond een pomp: de pomp van groot verdriet.

En vlakbij deze pomp stond er een grote boom. De Japanse honingboom.

Al heel erg lang staat Leuven bekend als studentenstad. Toch stond onze universiteit lang niet altijd open voor iedereen die er wilde studeren. Pas sinds 1920 zijn vrouwelijke studenten er welkom.

Luister zeker ook hier naar het verhaal.

 

Tekst: verhaal over de boom. 

Dan was het zoeken naar de volgende foto.
Een bol met sterrenbeelden en sterren op …

De hemelglobe van Ferdinand Verbiest en de Kang-Xi globe.
“De hemelglobe is een exacte replica van het instrument dat Ferdinand Verbiest in 1673 tekende aan het keizerlijk hof in China.
Het origineel staat in het keizerlijke observatorium in Peking, samen met andere astronomische instrumenten die Verbiest liet bouwen.
Hij weegt 3.850 kg en is 2,76 meter hoog.
De hemelglobe diende vooral om de bewegingen van de hemellichamen na te bootsen. Verbiest zelf kende een zestigtal gebruiksmogelijkheden.

In 1985 werd de opdracht tot het bouwen van de globe gegeven, in november 1988 werd hij verscheept naar Antwerpen en op 2 juni 1989 heeft de Chinese ambassadeur de globe ingehuldigd.
De volgende dag reden tanks over het Tian’anmenplein om het studentenprotest voor meer democratie met geweld te onderdrukken.
Enkele dagen later was de globe het decor voor een stille actie van Leuvense studenten.”

De kinderen zagen meteen waar ze naartoe moesten.

Langs de kiosk gaan we naar een van de poorten die je kan zien in het stadspark of Sint Donatuspark.

    

Daar zagen we in de buurt ook dit beeldhouwwerk voor de “mannen van ’t jaar”.

De dreef met bomen bracht ons naar het Herbert Hooverplein.

We zien er al de universiteitsbib van ver.

Daar is een mooie plattegrond met fonteintjes en de straten van Leuven.

Zo kwamen we uiteindelijk aan de universiteitsbibliotheek.

(Wikipedia zegt)

Sinds de oprichting van de universiteit in 1425 en tot in 1636 was er geen officiële bibliotheek van de universiteit. De studenten hadden toegang tot handschriften en gedrukte boeken bewaard in de woningen van hun professoren en in de verschillende colleges en onderwijsinstellingen.

In 1636 kwam er in de Lakenhalle, de ingang was aan de Oude Markt.

Deze bibliotheek groeide tijdens de volgende eeuwen.
Na de afschaffing van de Leuvense universiteit in 1797 werd ze in haar geheel door de Franse regering overgebracht naar de École centrale van Brussel.
De meest waardevolle boeken en manuscripten werden naar Parijs en de Bibliothèque nationale (vroegere Bibliothèque Royale) overgebracht.

Na de Franse Revolutie zijn heel wat boeken en waardevolle documenten stiekem naar andere Europese bibliotheken.
In veel Europese bibliotheken vindt men inderdaad boeken en manuscripten die onmiskenbaar uit de Universiteit van Leuven komen, zoals het originele oprichtingscharter van 1425, dat zich in 1909 in het seminarie van ‘s-Hertogenbosch bevond
De rijke archieven van de universiteit van Leuven bevinden zich tegenwoordig in het Rijksarchief in Leuven.

De Rijksuniversiteit Leuven werd opgericht in 1817 door koning Willem I der Nederlanden, die ook een bibliotheek heeft gesticht.
De Rijksuniversiteit kreeg van de regering de som van 20.000 gulden om de boekenverzameling aan te vullen.

Na de oprichting van een katholieke universiteit, eerst in Mechelen (1834), vervolgens in Leuven (1835) werd werk gemaakt van het oprichten van een nieuwe bibliotheek. Ze kwam tot stand door aankopen en schenkingen en was weldra een van de belangrijkste van het land.

In tegenstelling tot wat velen denken, waren het echter niet de oudere collecties van boeken van de Leuvense universiteit die in rook verdwenen, aangezien deze in 1797 waren ontvreemd door de Franse regering, maar betrof het de collectieopbouw van 1834 tot 1914.
De oudere collecties (veel manuscripten en de meest waardevolle werken van de universiteit waren) al in de negentiende eeuw in de Bibliothèque nationale in Parijs terechtgekomen, terwijl het overige van de bibliotheek was overgedragen aan de École centrale van Brussel (80.000 volumes), later in de 
Koninklijke Bibliotheek .

 

Na de oorlog werd een nieuw gebouw opgericht en opnieuw een boekenverzameling aangelegd. De Universiteitsbibliotheek, een monumentale bibliotheek in Leuven, gelegen op het Mgr. Ladeuzeplein, werd ontworpen door Whitney Warren.tussen 1921 en 1928. Het gebouw was een gift van het Amerikaanse volk aan de stad Leuven en aan de KU Leuven.

De aanslag van 1914 verwekte grote verontwaardiging in binnen- en buitenland en dankzij talloze, vooral Amerikaanse, inzamelacties, met de persoonlijke inzet van Herbert Hoover, voorzitter van de Commission for Relief of Belgium, kon in 1921 begonnen worden met de bouw van een nieuw bibliotheekpand aan wat nu het Ladeuzeplein.

De toren van het bouwwerk, geïnspireerd op de Giralda van Sevilla, is 87 meter hoog. Daarin bevindt zich een van de grootste beiaarden van Europa, in 1928 aangeboden door Amerikaanse ingenieurs ter herdenking van hun collega’s die sneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog. De beiaard had 48 klokken, volgens het aantal Amerikaanse staten. De basklok van 7 ton, die ook het uur slaat, draagt de naam Liberty Bell of Louvain en de vierde klok bevat een inscriptie die oproept tot vrede.

Tijdens de Slag om Leuven werd op 16 mei 1940 de Universiteitsbibliotheek zwaar beschadigd door een Brits-Duits artillerieduel, waarbij nagenoeg heel de boekencollectie (900.000 stuks) in de vlammen opging. Nadien beschuldigden Duitsland en het Verenigd Koninkrijk elkaar van het plegen van deze feiten. Na de Tweede Wereldoorlog werd opnieuw gewerkt aan de reconstitutie

van de boeken- en tijdschriftenverzamelingen. Het gebouw zelf werd hersteld volgens de originele plannen.
In 1987 werd het bij Koninklijk Besluit beschermd als monument. Van 1999 tot 2003 greep een grondige restauratie plaats van gevels en daken.

Vanaf 1970 werd de collectie van de universiteitsbibliotheek verdeeld als gevolg van de splitsing van de universiteit. In het overgrote deel van de gevallen gebeurde dit in onderling akkoord. In een klein aantal gevallen geraakte men het niet eens en werd besloten de boekenreeksen met oneven magazijnnummers in Leuven te houden en die met even magazijnnummers naar Louvain-la-Neuve over te brengen. De huidige collectie in Leuven telt ongeveer vier miljoen boekwerken.

  • Samen met de restauratie van het gebouw na de Eerste Wereldoorlog werd ook de beiaardgerestaureerd, eveneens met gulle Amerikaanse giften.
  • Op 26 april 2010 beklom een 21-jarige jongeman uit Kessel-Lo de voorgevel van de bibliotheek. Toen hij zich optrok aan de houten lans van het standbeeld van Sint-Joris, brak een stuk af. De jongeman viel van 20 meter hoog en kwam terecht op de stoep van het Ladeuzeplein, waar zijn vrienden stonden. De jongeman was op slag dood en alle hulp was vergeefs.    “

Tijd om terug naar school te gaan, langs allerlei ijssalons…   😉

Een mooie dag met flinke kinderen op stap.